"มามะ!การินนน"*ยื่นมือมาถอดกางเกงออก ตอนนี้ผมไม่มีแรงขัดขืนแม้แต่จะโต้ตอบ กางเกงของผมค่อยถูกเลื่อนปลดออกทีละน้อย พร้อมกับเนื้อตัวสั่นเทิ้ม . . . "กลับมาแล้วการิน การิน.....พ่อกลับมาแล้วลูก! พลอย!....พลอย" ในตอนนั้นผมถูกอุ้มออกมาจากห้องครัวพร้อมตัวชุ่มเลือด "!!!การิน!!!!"พ่อเขย่าตัวชุ่มเลือด ทำให้ผมเห็นชัดขึ้น "พะ....พะ...พ่อ......พ่อ...." ผมพยายามจะเล่าทุกอย่างเกี่ยวกับ นังผู้หญิงชั่วนั่น!ตลอดเวลาที่เขาเคยทำกับผมขนาดไหน "คือว่า....นรินทร์คะ?! การินเค้า"นังผู้หญิงชั่วนั่นพูดขณะบีบน้ำตา "มีอะไร?!?!พลอย การิน.....การินทำไม?!?!" "การินเค้าจะฆ่าพลอยค่ะ!!!!!!" "ห้าาาา!!!!?" "คือ.....การินเค้าโกรธที่พลอยเผลอเรียกเค้าว่าลูกเลยทุบตีพลอยแต่พลอยก็ไม่ได้ขัดขืนแต่เค้าก็ไม่พอใจบอกว่าพลอยเสแสร้ง....แล้วการินก็ไปหยิบมีดมาจะแทงพลอย พลอยตกใจมากเลยแย่งมีดจากการินแล้วมัน....มะ....มันก็...."บ้า!?!!?!บ้าไปแล้วพ่อ....พ่อ..ไม่เชื่อหรอก!!! พ่อไม่มีวันเชื่อเรื่องโกหกเลี่ยนๆพรรค์นี้หรอก!!!! "กะ....กะ....กา...ริ...ริน"พ่อมองมาที่มือข้างขวาของผม....ที่มาของเลือดที่นองอยู่บนตัวผมแล้วหันมามองหน้าผมอย่างสงสาร......................ไม่!!!!!!!!!พ่อ..พ่อครับ.....พ่อไม่ได้เชื่อนังอสรพิษนั่นใช่มั้ย?!?!??! "พ่อ!!!!??!?!????!??!?!?!?"ผมใช่แรงเฮือกสุดท้ายที่ผมมีเพื่อคัดค้านเรื่องนี้ "พ่อ.....อย่า.....ไป...เ...เชื่อ....." สายตาของผมค่อยๆเลือนรางไปเรื่อยภาพสุดท้ายที่ผมเห็นคือสายตาของพ่อที่เจ็บปวดที่สุดเป็นสายตาของคนที่ไม่เชื่อใจและคลอไปด้วยน้ำตา... . . . . .
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น